لسمه ماده: د ليکونو محرميت

«د ليکونو، پوسټ او لرې اړيکو محرميت خوندي دی. دا محرميت يوازې د قانون په وسيله محدودېدای شي.»

دا ماده د محرمانه اړيکو په اړه ده. هېڅوک حق نه لري چې زموږ له اجازې پرته زموږ ليکونه يا برېښناليکونه وګوري او يا مو ټليفوني خبرو ته غوږ ونيسي. هېڅوک حق نه لري چې د بل چا د ليک پاکټ پرانيزي. حتا والدين، د ژوند ملګري، ښوونکي او پوليس هم دا حق نه لري. د پوسته‌خانې کارکوونکي حق نه لري چې چا ته ووايي چې دا ليک چا رالېږلی دی. البته يوه استثنا شته: که څوک په جرم تورن وي، پوليس کولای شي ليکونه او پيغامونه يې ولولي او خبرو ته يې غوږ ونيسي. البته پولپس د دې کار لپاره د محکمې اجازې ته اړتيا لري. محکمه يوازې هغه وخت د دې کار اجازه ورکوي چې پوليس د دې کار لپاره يو ښه دليل ولري.

له ۲۰۱۷ کال راهيسې بمف د پناغوښتونکو د ټليفونونو ډاټا ګوري. دا موضوع له قانوني اړخه جنجالي ده او تر اوسه يې په اړه وروستۍ پرېکړه نه ده شوې.