پينځمه ماده: د بيان او رسنيو ازادي:

«هر څوک حق لري چې خپل نظر په خبرو، ليکنه يا انځور کې وړاندې او څرګند کړي او وکړای شي چې په ازادانه ډول له عامه سرچينو څخه زده‌کړه وکړي. د رسنيو او راپور ورکولو ازادي د راډيو او فلم له لارې تضمين شوې ده. سانسور به نه کيږي. دا حقونه د عمومي قوانينو، د ځوانانو د خونديتوب مقرراتو او فردي حیثيت حق له مخې محدودېدای شي.»

  پينځمه ماده وايي چې هر څوک په ازادانه ډول د خپل نظر بيانولو حق لري او رسنۍ ازاد کار کولای شي. هېڅوک نه شي کولای د چا د نظر او په دولت باندې د نقد مخنيوی کړي. رسنۍ په هره برخه کې کار کولای شي او څوک حق نه لري چې په ځانګړې برخه کې يې له کاره منعه کړي. البته یوه استثنا شته: هېڅوک بايد د بل چا حق تر پښو لاندې نه کړي. د بېلګې په‌ ډول څوک حق نه لري چې نفرت يا درواغ خپاره کړي او يا نورو ته سپکاوی وکړي. نفرت [نظر] نه ګڼل کيږي.

په ولسواکۍ کې د بيان او رسنيو ازادي ډېره مهمه ده. د هر څه په اړه له خبرو کولو پرته ستونزې پتې پاته کيږي او په دې ډول فساد او استبداد له خنډ پرته خپرېدای شي.